«Μηνύματα» από τη Δυτική Αθήνα

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ στη συνεδρίαση του στις 14 Δεκεμβρίου 2007 αποφάσισε να κλιμακώσει τις απεργιακές κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό, με την κήρυξη νέας 24ώρης απεργίας διαμαρτυρίας από τις 6 π.μ. της Τετάρτης 19 Δεκεμβρίου έως τις 6 π.μ. της Πέμπτης 20 Δεκεμβρίου 2007.

Επίσης, αποφάσισε 3ωρη στάσης εργασίας την Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2007 από τις 12 το μεσημέρι έως τις 3 μ.μ., όλων των συντακτών που εργάζονται σ' όλα τα ΜΜΕ (Τύπο, Ραδιοφωνικούς και Τηλεοπτικούς Σταθμούς), στα Γραφεία Τύπου, την ΕΡΤ, τα ΝΠΔΔ, τις επιχειρήσεις του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, στο Ελληνικό Δημόσιο.

Οι δημοσιογράφοι συμμετέχουν με τον τρόπο αυτό και στις πανελλαδικές απεργιακές κινητοποιήσεις, που έχουν εξαγγελθεί για τις 19 και 20 Δεκεμβρίου 2007.

Όπωςς τονίζουν στην ανακοίνωσή τους, η Κυβέρνηση, παρά τη γενική αντίδραση των εργαζομένων της χώρας, επιμένει να τηρεί αδιάλλακτη στάση, επιζητώντας, κατά τρόπο αυταρχικό, να επιβάλλει την ενοποίηση ετερόκλητων Ασφαλιστικών Οργανισμών!

Με τον τρόπο αυτό και με την επιχειρούμενη λεηλασία των αποθεματικών τους, υγιή Ταμεία, τα οποία δεν επιβαρύνουν τον δημόσιο προϋπολογισμό ούτε κατά ένα ευρώ, είναι βέβαιο ότι θα καταντήσουν εντός ολίγων χρόνων ελλειμματικά σε σημείο που να κινδυνεύουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα των ασφαλισμένων σε αυτά.

Άλλωστε, είναι προφανές ότι, με το πρόσχημα του εξορθολογισμού του ασφαλιστικού συστήματος, στην πραγματικότητα επιχειρείται η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, η περικοπή των συντάξιμων αποδοχών και η μείωση των συντάξεων.

Ο δημοσιογραφικός κόσμος απαιτεί:

• Την άμεση απόσυρση των αντιδημοσιογραφικών ρυθμίσεων, που προωθούνται σε βάρος των Ταμείων από τα Υπουργεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Οικονομικών και όλων των αντιασφαλιστικών διατάξεων, οι οποίες αφορούν εργαζομένους, ασφαλισμένους, συνταξιούχους.
• Την αυτοτέλεια και αυτοδιοίκηση των ασφαλιστικών Ταμείων μας και όχι την κατάργησή τους με τη μέθοδο της ενοποίησης.
• Την αποτροπή κάθε απόπειρας ιδιωτικοποίησης του Ασφαλιστικού Συστήματος .
• Την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων της τελευταίας 15ετίας.
• Την καταβολή των οφειλομένων στα ασφαλιστικά Ταμεία μας.
• Τη διατήρηση και αναβάθμιση των υπηρεσιών και παροχών.
• Την εφαρμογή αποτελεσματικών μέτρων πλήρους ασφαλιστικής κάλυψης όλων των εργαζομένων με πλήρη κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα και εφαρμογή των Σ.Σ.Ε.
• Την εξασφάλιση ενός ικανοποιητικού επιπέδου παροχών , αντιστοίχου των αναγκών και των απαιτήσεων κάθε εποχής για όλους τους ασφαλισμένους.
• Την άμεση αύξηση των συντάξεων , ώστε να αναπληρωθούν οι τεράστιες απώλειες της τελευταίας 10ετίας.

Οι δημοσιογράφοι και όλοι οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ απαιτούν και δεν επαιτούν, αξιώνουν και δεν προκαλούν.

Δείτε την πρόσκληση για την Μελοποιημένη Ποίηση. Η εκδήλωση αναβάλλεται προσωρινά λόγω ανώτερης βίας, θα γίνει όμως πολύ σύντομα, σε ημερομηνία που θα σας ενημερώσουμε.

Υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το να μπορείς να δένεις τη ζωή με τη φαντασία; Να «παντρεύεις» το όνειρο με την πραγματικότητα; Μερικοί τα καταφέρνουν και τους αξίζουν συγχαρητήρια γι' αυτό. Ύστερα από την χθεσινή απεργιακή κινητοποίηση στα 144 - 163 σχεδίαζαν να κάνουν το Σάββατο μια εξαιρετική βραδιά. Όταν η ποίηση γίνεται τραγούδι, με Βάρναλη, Ρίτσο, Γκάτσο, Σεφέρη, Ελύτη, Λειβαδίτη, Καββαδία.

Γιατί όπως λένε και οι διοργανωτές στην πρόσκληση που βλέπετε πιο πάνω, "φτιαγμένη με στοχασμό και συναίσθημα, με λογισμό και μ' όνειρο, η Ποίηση μας ανταμείβει ηθικά: βαθαίνει την ανθρωπιά μας!"

Δυστυχώς για λόγους υγείας της δασκάλας που είχε την έμπνευση και ήταν η ψυχή αυτής της όμορφης εκδήλωσης δεν θα γίνει αυτό το Σάββατο, σύμφωνα με τον προγραμματισμό. Όμως όλοι υπόσχονται πως η δουλειά των παιδιών θα αναδειχθεί μέσα σε χρόνο που θα είναι εφικτός για όλους.

Οι ευχές μας για γρήγορη ανάρρωση είναι δίπλα στην κ. Μαρίνα. Η σκέψη μας είναι κοντά της, δύναμη βοήθειας για να γυρίσει γρήγορα κοντά μας.

Και φυσικά θα σας ενημερώσουμε έγκαιρα από αυτό το blog.

Να ένα βίντεο από το μπλόγκ μας στην απεργιακή συγκέντρωση.

«Έπεσε» το ερείπιο δίπλα στο 50 Λύκειο!

Το ερείπιο δίπλα στο 50 Λύκειο είναι παρελθόν! Με τον αγώνα των παιδιών και το δικό μας καταφέραμε να κινητοποιήσουμε τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων και σήμερα το πρωί οι μπουλντόζες του αντιδήμαρχου κ. Ακριτίδη γκρέμισαν το επικίνδυνο κτίριο το οποίο είχαμε καταγγείλει επανειλημμένα.

Υπενθυμίζουμε ότι για το θέμα είχαμε προσφύγει με έγγραφά μας τόσο στο Διαμερισματικό Συμβούλιο του 4^ου, όσο και στο κεντρικό Δημοτικό Συμβούλιο.

Υποσχόμαστε και... πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την επιχείρηση κατεδάφισης, τις επόμενες μέρες.

Κρατάμε δύο σημαντικά πράγματα: Οι αγώνες μας έχουν επιτυχία όταν οι στόχοι είναι σταθεροί και όχι αποσπασματικοί και το πιο ουσιαστικό είναι ο χώρος να δοθεί για πράσινο και παιδική χαρά, όπως ζητούσαμε. Θα είμαστε εκεί, δίπλα στους μαθητές του 50, να διασφαλίσουμε και τη συνέχεια...

Το πανό της εφημερίδας μας "ξαπλωμένο" στην Πατησίων, στο ύψος της Ηπείρου, εκεί που δώσαμε το ραντεβού και βρεθήκαμε καμιά 25αριά ευαισθητοποιημένοι κάτοικοι.


Ο Δημήτρης Νέζης ανταποκρίθηκε και έστειλε με e-mail τη φωτογραφία με το πανό μας που «τράβηξε» το πρωί στη απεργιακή συγκέντρωση. Κάντε κι εσείς το ίδιο όταν δείτε κάτι που αξίζει τον κόπο. Να δείτε που το Blog μας θα γίνει πιο ζωντανό και με τη δική σας συμμετοχή. Περιμένουμε...

Μαζευτήκαμε από το πρωί στο ΜΕΤΡΟ. Καμιά δεκαριά την αρχή, λίγοι περισσότεροι αργότερα. Στην Αττικής αλλάξαμε τρένο και μπήκαμε στον ηλεκτρικό. Ο κόσμος υπερβολικά πολύς. Σαν σαρδέλες ήμασταν μέχρι την πλ. Βικτωρίας που κατεβήκαμε.

Περάσαμε δίπλα από την κεντρική εξέδρα της συγκέντρωσης, έξω από την ΓΣΕΕ, στην πλατεία του Πεδίον του Αρεως και κατευθυνθήκαμε στο σημείο που είχαμε δώσει το δικό μας ραντεβού. Πατησίων και Ηπείρου. Περίμεναν κι άλλοι εκεί. Απλώσαμε το πανό μας. Βοήθησαν και τα παιδιά σ' αυτό σημαντικά.

Κατά τη δώδεκα και μισή ξεκινάμε. «Ξεκινάμε», τρόπος του λέγειν, γιατί ήταν τόσος πολύς ο κόσμος της συγκέντρωσης που στις 2.15 δεν είχαμε φτάσει ακόμα ούτε στο ύψους της Βερανζέρου. Και στις 3 σταματούσε η λειτουργία του ΜΕΤΡΟ. Αναγκαστικά φύγαμε.

Νομίζω ότι ήταν η μεγαλύτερη συγκέντρωση που έγινε ποτέ στην Αθήνα. Πολύ μεγαλύτερη και από αυτή κατά του Ασφαλιστικού Γιαννίτση.

Η κυβέρνηση που σκόπιμα προσπαθεί να θολώσει τα νερά γύρω από τις τελικές της προτάσεις για το Ασφαλιστικό πήρε την πρώτη μαζική απάντησή της. Το μέγεθος της διαδήλωσης, ίσως την κάνει να ξαναδεί τις τελικές της αποφάσεις. Όχι τόσο για το περιεχόμενο της αντιασφαλιστικής επιδρομής, όσο για την τακτική που θα ακολουθήσει. Όπως και να χει όμως οι προθέσεις είναι ξεκάθαρες: Υπολογισμός της σύνταξης στο μέσο όρο της τελευταίας 10ετίας (από 5ετία που είναι σήμερα). Μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης επί του μισθού σε 60% από 80 που είναι σήμερα και 70 που προβλέπει ο ν. Ρέππα (3029/02) και οποίος θα αρχίσει να εφαρμόζεται σταδιακά από το 2008. Μείωση των επικουρικών ώστε να μην ξεπερνάνε πουθενά το 20% της σύνταξης. Από όλα αυτά θα προκύψει μείωση της σύνταξης γύρω στο 30% απ' όσο είναι σήμερα.

Στο στόχαστρο βρίσκονται επίσης τα όρια ηλικίας και θεμελίωσης δικαιώματος συνταξιοδότησης, έτσι ώστε να αυξηθούν κατά μέσο όρο δύο με τρία χρόνια. Ιδιαίτερα σκληρό θα είναι το χτύπημα για τις γυναίκες όπου η αύξηση των ορίων θα φτάσει ακόμα και τα 10 χρόνια. Τέλος η κυβέρνηση με την ενοποίηση των ταμείων επιδιώκει να βάλει και με το νόμο χέρι στα αποθεματικά των ταμείων αφού θα μπορεί να εκταμιεύει επίσημα το 10% για να καλύπτει τρύπες και ελλείμματα του κρατικού προϋπολογισμού και όλα αυτά κάτω από τον ψευδεπίγραφο τίτλο της άσκησης κοινωνικής πολιτικής και αλληλεγγύης.

Η πρώτη εργατική απάντηση ήταν πολύ σοβαρή. Και μάλλον θα τη λάβουν υπόψη τους.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι...

Μπορούμε να ελπίζουμε, όσο υπάρχουν άνθρωποι που «στέκονται» δίπλα σε κείνους που αντιμετωπίζουν την πιο σκληρή πλευρά της ζωής. Ήταν πολύ όμορφο το «μάθημα» που πήραμε σήμερα. 4.150 χαμόγελα αισιοδοξίας δεν είναι και λίγα, μέσα σε ένα απόγευμα... Τα υπόλοιπα, σε πρώτη φάση, ανέλαβαν να τα φροντίσουν οι Σύλλογοι Γονέων. Μπράβο σε όσους πρωτοστάτησαν! Τα παιδιά μας πρέπει να είναι περήφανα για τους γονείς τους!

• 1400 για όλο το λαό
• Καθολική, δημόσια, δωρεάν ασφάλιση
• ενιαία ασφαλιστικά δικαιώματα χωρίς διαχωρισμούς σε παλιούς και νέους
• κατάργηση των νόμων Σιούφα-Ρέππα
• πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή στα 55
• επιστροφή των κλεμμένων όχι στο τζογάρισμα των αποθεματικών
• 
    Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, η κυβέρνηση άλλαξε βιολί. Όπως χαρακτηριστικά είπε ο Αλογοσκούφης «άλλες είναι οι απαιτήσεις εφαρμογής της πολιτικής σε λεπτομέρεια όταν είσαι στην κυβέρνηση και άλλες όταν κάνεις γενικού χαρακτήρα εξαγγελίες». Έτσι επιστρά-τευσε λαγούς τύπου Αναλυτή κι επι-τροπές σοφών, έβγαλε στη γύρα τα παπαγαλάκια της να μας πείσουν ότι οι χειρουργικές επεμβάσεις στην ασφάλιση είναι επιβεβλημένες. Η κυβέρνηση αποφάσισε να γιατρέψει την κοινωνική ασφάλιση εξαφανίζοντάς τη.

  Γιατί η κυβέρνηση ετοιμάζει με βούρδουλα και με καρότο, σαλαμωτά ή ενιαία:

  •  Να αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης. Να μειώσει τις συντάξεις.

  Να ενοποιήσει την κύρια με την επικουρική σύνταξη. Να χειροτερέψει τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης και μ' αυτό τον τρόπο να μειωθούν δραματικά οι συντάξεις, ώστε να μας υποχρεώνει σε «εθελοντική» παραμονή στην εργασία. Αν στα 60-65 θα παίρνουμε 600 ευρώ, ποιοι θα έχουν την πολυτέλεια να συνταξιοδοτηθούν;

  •  Να ενοποιήσει τα ταμεία για να χρησιμοποιήσει τα πλεονάζοντα αποθεματικά για να κλείσει τις μαύρες τρύπες των άλλων χωρίς να υποχρεώσει να εξοφλήσουν τις οφειλές τους οι εργοδότες .
  •  Να μειώσει τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις των γυναικών
  •  Να περικόψει τα βαρέα και να καταργήσει τα ανθυγιεινά.

  12 Δεκέμβρη ενώνουμε τις γροθιές μας με χιλιάδες εργαζόμενους

   Γιατί φτάνει πια με τα παραμύθια τους. Δεν είμαστε χάνοι να τα καταπίνουμε.

      Μας λένε ότι:

  •· μειώνεται η αναλογία εργαζόμενων με συνταξιούχων

  Αποκρύβουν ότι το κράτος έχει εισαγάγει μέχρι και στο δημόσιο τη μερική απασχόληση, τη δουλειά με το κομμάτι, τα stage, την ανασφάλιστη εργασία, με αποτέλεσμα να μην τροφοδοτούνται τα ταμεία με νέες εισφορές. Δε μας λένε ότι με την ανοχή του κράτους, οι εργοδότες εκβιάζουν τους εργαζόμενους και σε πολλές περιπτώσεις για να μειώσουν το εργατικό κόστος δεν τους ασφαλίζουν.

  •·  στοιχίζουμε γιατί ζούμε περισσότερο

  Αποκρύβουν ότι η παραγωγικότητα της εργασίας ανεβαίνει 3,4% το χρόνο κι ο εργαζόμενος καρπώνεται όλο και λιγότερα απ' αυτή ενώ οι εργοδότες θησαυρίζουν. Μόνο οι νονοί της μέρας, οι τράπεζες δηλώνουν κέρδη που φτάνουν και 100%

  • τα ταμεία είναι χρεοκοπημένα και δεν θα μπορούν να πληρώσουν τις συντάξεις μας

  Αποκρύβουν τις μεγάλες αλήθειες ότι κράτος κι εργοδοσία λεηλάτησαν τα ταμεία γιατί:

  58 δις € χρωστάνε στα ταμεία από το 1950-1975 γιατί από το 1950 με νόμο τα υποχρέωναν να καταθέτουν άτοκα τα αποθεματικά τους στην τράπεζα της Ελλάδας όταν ο τόκος έτρεχε μέχρι και με 32%!!! Στη συνέχεια τα χρήματα αυτά τα δάνειζαν με εξαιρετικά χαμηλό επιτόκιο στο εφοπλιστικό και βιομηχανικό κεφάλαιο.

  5,8 δις € είναι η ετήσια εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών, 3,2 δις € οι οφειλές των επιχειρήσεων στο ΙΚΑ, 8,7 δις € οι οφειλές του κράτους. Και σα να μην έφταναν αυτά το κράτος χαρίζει κάθε τόσο τα χρέη στους εργοδότες.

  4 δις € στοίχισε το τζογάρισμα των αποθεματικών στο χρηματιστήριο την περίοδο 1999-2002 και το σκάνδαλο των ομολόγων.

  Όλα αυτά είναι ληστεία, νόμιμη κλοπή.

  12 Δεκέμβρη ενώνουμε τη φωνή μας

  Για να πούμε την πιο σημαντική αλήθεια

  Η κοινωνική ασφάλιση είναι μια μικρή επιστροφή μέρους του πλούτου που παράγουμε οι εργαζόμενοι. Δεν είναι παραχώρηση. Είναι δικαίωμα. Μας ανήκει. Θα το υπερασπιστούμε και θα το διευρύνουμε.

  
  

  12 Δεκέμβρη διαδηλώνουμε 10.00 π.μ. στο Μουσείο

  Παίρνουμε την υπόθεση της πάλης στα χέρια μας. Η κοινωνική ασφάλιση είναι πολύ σημαντική κατάκτηση για να αφήσουμε να διαχειριστεί το μέλλον του αγώνα μας ο υποταγμένος συνδικαλισμός και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Αυτοί που συναίνεσαν τόσα χρόνια στη χειροτέρευση της θέσης μας, αυτοί που αποδέχτηκαν τη σαλαμοποίησή μας, αυτοί που χειροκρότησαν αντιδραστικούς νόμους και ρυθμίσεις, αυτοί που υποτάσσονται κάθε φορά στις εντολές των κομμάτων-κυβερνήσεων, δε θέλουν και δεν μπορούν να δώσουν μέχρι το τέλος τη μάχη.

  Οι εργαζόμενοι μπορούμε. Αγώνας μέχρι τη νίκη, με συντονισμό σωματείων, με διαδικασίες Γενικών Συνελεύσεων, με επιτροπές αγώνα παντού, με αποφασιστικούς απεργιακούς αγώνες διάρκειας.

  
  

  12 Δεκέμβρη παραλύουν όλα

  Γιατί η σημερινή ανοχή μας υποθηκεύει τη ζωή μας αλλά και τη ζωή των παιδιών μας. Κάθε αύξηση του εργάσιμου βίου σημαίνει απλά μια ακόμα θέση άνεργου. Αν εμείς δε συνταξιοδοτούμαστε, τότε πώς θα απελευθερώνονται θέσεις εργασίας για τα παιδιά μας;

  12 Δεκέμβρη αγωνιζόμαστε για τη ζωή μας

  Γιατί αν αποδεχτούμε τη χειροτέρευση της θέσης μας, αφήνουμε ανοιχτό το δρόμο για  την επόμενη επίθεση

  Όποιος νομίζει ότι θα τη γλιτώσει τώρα και θα θιγεί μόνο ο νεότερος διπλανός του, αρκεί να θυμηθεί τις αλλεπάλληλες επιθέσεις στο ασφαλιστικό με πιο αντεργατικές το νόμο Σιούφα 1992 και νόμο Ρέππα 2002.

  Σχεδόν 20 χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ κάνουν χειρουργικές τομές στην ασφάλιση με στόχο να περάσουμε οριστικά κι ανεπιστρεπτή από το όποιο κράτος πρόνοιας έχει απομείνει, στην αγορά πρόνοιας.

  Γι' αυτό το 1992 η κυβέρνηση της Ν.Δ. με το νόμο Σιούφα κατηγοριοποίησε τους εργαζόμενους και εισήγαγε χειρότερες ασφαλιστικές προϋποθέσεις για τους τότε νεοεισερχόμενους.

  Έβαλε όρια ηλικίας για την απόδοση της σύνταξης. Εισήγαγε για τους εκπαιδευτικούς την εργατική εισφορά για κύρια σύνταξη. Αύξησε τα όρια ηλικίας. Μείωσε τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις

  Λίγα χρόνια μετά, το 2001, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξαπολύει νέα επίθεση στο ασφαλιστικό με το νόμο Γιαννίτση που αποσύρεται από το βάρος της εργατικής πάλης. Αμέσως μετά ψηφίζεται ο νόμος Ρέππα (2002) όπου εισαγάγει για πρώτη φορά τα 37 χρόνια(!!!) για πλήρη σύνταξη. Χειροτερεύει τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης με αποτέλεσμα να μειώνονται σταδιακά από 100 € για τους σημερινούς 40αρηδες μέχρι και 170 € για τους νεοεισερχόμενους. Εισαγάγει τα επαγγελματικά ταμεία που είναι η επιδρομή της ιδιωτική ασφάλισης.

  Μας φοβούνται

  Φοβούνται ότι αν ξεδιπλώσουν το σχέδιο με μιας, αν χτυπήσουν ταυτόχρονα όλους τους εργαζόμενους, τότε η επίθεση που ετοιμάζουν κινδυνεύει να καταρρεύσει κάτω από το βάρος της εργατικής οργής. Εκεί οφείλονται και οι κυβερνητικές παλινωδίες.

  Δε θα πέσουμε στην παγίδα τους. Κάθε σημερινή δική μας ανοχή φέρνει πιο κοντά την επόμενη επίθεση. Κάθε τωρινή μας ταλάντευση οδηγεί τα παιδιά μας να ζήσουν τη ζούγκλα των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Δε θα το επιτρέψουμε.

  
  

  Οι εργαζόμενοι δε χρωστάμε πουθενά. Εμείς παράγουμε τον πλούτο

  Πύργος ατίθασος στην επέλαση, οι αγώνες μας, οι μαχητικές κι αποφασιστικές απεργιακές κινητοποιήσεις διάρκειας

  Εργατική αντεπίθεση για να κερδίσουμε νέες κατακτήσεις

   

  
  

Από τη χθεσινή συνάντηση και συζήτηση για το Ασφαλιστικό.


Αλλο ένα στιγμιότυπο από τη συνάντηση. Όρεξη για κουβέντα να έχουμε...

Η αφορμή ήταν η εφημερίδα για να συναντηθούμε ξανά χθες στα 144-163. Η ύλη έχει «κλείσει». Ο στόχος παραμένει να κυκλοφορήσει πριν από τα Χριστούγεννα με ανάλογο επετειακό εξώφυλλο.

Ωστόσο αυτό που μπήκε και στη συνάντηση της περασμένης Παρασκευής είναι να αναπτύξουμε μια πρωτοβουλία για το Ασφαλιστικό ενόψει και της κινητοποίησης την ερχόμενη Τρίτης. Να βγει ένα κείμενο. Αφίσες. Και μια επιτροπή στην περιοχή Σεπολίων, Κολωνού, Ακαδημίας Πλάτωνα.

Ο κόσμος χρειάζεται ενημέρωση για το Ασφαλιστικό. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ζήτημα αριθμών. Ούτε πρέπει να αποδεχθούμε ότι οι αλλαγές αυτές είναι μονόδρομος. Σ' αυτή τη λογική πρέπει να συντονίσουμε τη δράση μας ενόψει της απεργιακής κινητοποίησης της 12 του Δεκέμβρη. Υπάρχουν χώροι. ΜΕΤΡΟ, σούπερ μάρκετ που μπορούμε να τους μιλήσουμε και να «ακουμπήσουμε» την ουσία

Το ζητούμενο είναι να δούμε μερικά πράγματα.

Ο Γιάννης υπερασπίστηκε την άποψή του να γράψουν καθημερινοί άνθρωποι βιωματικά για τις συνθήκες δουλειά στους, το μισθό τους και γιατί πρέπει να πάρουν μέρος στην απεργία.

Το θέμα είναι να συμβεί έτσι. Να μη γράψουμε εμείς για τις ζωές των άλλων. Η απεργία της 12 Δεκέμβρη πρέπει να έχει επιτυχία.

Όλοι διαπίστωσαν ότι υπάρχει πολύ μεγάλη ανάγκη συζήτησης και ενημέρωσης. Η τηλεόραση ενημερώνει με... θραύσματα πληροφοριών.

Ο πολίτης αισθάνεται αισθάνεται ότι δεν έχει περιθώρια αλλαγών. Απλά «καθυστερεί» λίγο την εφαρμογή των μέτρων.

Είναι πολύ φοβερό ότι οι νέοι είναι εκτός παιχνιδιού. Και είναι οι πρώτοι που πρέπει να κινητοποιήσουμε. Να κάνουμε μια προσπάθεια να φτιάξουμε ένα κείμενο που θα απαντάει στους μύθους για το Ασφαλιστικό.

Δεν υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στους υπαλλήλους. Αν έπρεπε να υπήρχε μια ισονομία αυτή θα έπρεπε να είναι προς τα πάνω. Και να μην αποκλείσουμε κανέναν πολίτη σε όποιο πολιτικό ή κομματικό σχηματισμό κι αν ανήκει. Να δούμε τις ευθύνες του κράτους αρνείται να δώσει στα Ταμεία αυτά που χρωστάει.

Η σύνταξη είναι κομμάτι από τη δουλειά μας που οφείλουμε να διεκδικήσουμε. Το κείμενο πρέπει να είναι απλό και να απαντάει σε απλά ερωτήματα απλών ανθρώπων. Να μιλήσουμε για αξιοπρέπεια, εμείς που πληρώνουμε για 30 - 35 χρόνια περιμένοντας να γευτούμε τους καρπούς των κόπων μας. Πού πήγαν τα χρήματα των Ταμείων; Να τονίσουμε το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά μας.

Το κύριο είναι να τονίσουμε ότι μακροπρόθεσμος στόχος είναι να η κατάργηση της σύνταξης όπως τη γνωρίζουμε σήμερα.

Συνάντηση ξανά την Παρασκευή στις 7.30 και θα φέρει ο καθένας από ένα κείμενο. Και συνθήματα για πανό. Με δράση το Σαββατοκύριακο.

 

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού είχαμε σοβαρές εξελίξεις γύρω από το θέμα του προαστιακού. Εξελίξεις που απο τη μιά έδειξαν την αδιαλλαξία του κράτους, αλλά και του δήμου, απέναντι στους κατοίκους που διεκδικούν μια καλύτερη ζωή στις γειτονιές τους. Από την άλλη όμως φάνηκε ότι και οι κάτοικοι δεν πτοούνται όσο και να προσπαθούν να τους τρομοκρατήσουν.

Δυστυχώς οι φόβοι μας επιβεβαιώθηκαν με άσχημο τρόπο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο με τρία σοβαρά και παρά λίγο θανατηφόρα ατυχήματα. Τα δύο ήταν με πεζούς στο Κεραμεικό και στους Αγ. Αναργύρους και το άλλο η σύγκρουση των δύο τρένων (ΟΣΕ και προαστιακού) στα Σεπόλια. Τα ατυχήματα αυτά αποδεικνύουν ακριβώς την αδιαφορία του κράτους για τους πολίτες του και την προχειρότητα με την οποία γίνονται τα "μεγάλα" έργα, χωρίς καμιά μέριμνα για την ασφάλεια των περαστικών, των χρηστών των τρένων καθώς και των εργαζομένων σε αυτά.

Διάφοροι κρατικοί παράγοντες και παπαγαλάκια των ΜΜΕ προσπάθησαν να ρίξουν την ευθύνη για τα ατυχήματα στους κατοίκους που δήθεν καθυστερούν το έργο με τις αντιδράσεις τους! Έχουν το θράσος να το αναφέρουν και στη ‘νέα' περιβαλλοντική μελέτη, που υποχρεώθηκαν να υποβάλουν μετά την επιμονή των κατοίκων και τη δικαίωσή τους απο το ΣτΕ. Λες και δεν είναι οι κάτοικοι αυτοί που προειδοποιούσαν τόσα χρόνια για αυτά και δεν κατάγγελναν ανάμεσα στα άλλα την ανυπαρξία ασφαλών διαβάσεων.

Μιλούν για νομιμότητα τη στιγμή που οι ίδιοι την καταστρατηγούν μη εφαρμώζοντας την απόφαση του ΣτΕ, προσπαθώντας να τη παρακάμψουν με νέα και με τις πλάτες του κρατικού μηχανισμού. Ένας κρατικός μηχανισμός που έστειλε τα ΜΑΤ να χτυπήσουν τους κατοίκους του Κεραμεικού γιατί διαμαρτύρονταν για το σοβαρό τραυματισμό της γειτόνισσάς τους και κάλυψε τους "αγανακτησμένους" τραμπούκους που με σίδερα χτύπησαν τους ίδιους κατοίκους την επόμενη μέρα, στέλνοντας κάποιους σοβαρά τραυματισμένους στα νοσοκομεία.

Η αστυνομία αντί να συλλάβει τους εντοπισμένους εγκληματίες ήθελε να συλλάβει τους τραυματίες, κάτι που δεν έγινε χάρη στην αντίδραση των κατοίκων.

Η δε νέα μελέτη έρχετε για άλλη μια φορά να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Χρησιμοποιεί τα ίδια επιχειρήματα, που καταρήφτηκαν από τους κατοίκους, το ΣτΕ και τη πραγματικότητα, για να δικαιολογήσει τη μη πλήρη υπογειοποίηση των γραμμών. Έχουμε ξαναγράψει γι'αυτά σε προηγούμενα φύλλα του "Μηνύματος" και δε χρειάζεται προς το παρών να αναφερθούμε πάλι.

Η ουσία είναι, έχοντας σαν πρώτη επιτυχία μας τα 1850 μέτρα υπογειοποίησης, να συνεχίσουμε αυτό τον αγώνα.Την ποιότητα της ζωής μας, την ίδια τη ζωή μας, δεν θα την εξασφαλίσει το κράτος, ούτε των "εκσυγχρονιστών" ούτε των "μεταρρυθμιστών", μη ξεχνάμε άλλωστε και την Πελοποννησο. Μόνο με τη δική μας αυτοοργάνωση και τον αγώνα μας, όπως έχει αποδειχτεί πολλές φορές, θα πετύχουμε. Οι άλλοι το μόνο για το οποίο νοιάζονται είναι πως θα εξασφαλίσουν τα κέρδη των αφεντικών τους.

Έτσι οι διάφορες συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται γύρω απ'αυτό το ζήτημα στο 3^ο και 4^ο Διαμέρισμα της Αθήνας αποφασίζουν απο κοινού τις από εδώ και πέρα κινήσεις τους. Πέρα απο τις παραστάσεις σε νομαρχίες και αλλού μας καλούν να συμμετέχουμε ενεργά στις συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις που προγραμματίζονται. Η πρώτη από αυτές θα γίνει τη Δευτέρα 29/10 γύρω από τους σταθμούς με τη μορφή διαφόρων δραστηριοτήτων (μουσική, ζωγραφική κ.λπ.). Να είμαστε όλοι εκεί γιατί αύριο μπορεί να τραυματιστεί σοβαρά ένας δικός μας άνθρωπος, γιατί η έλλειψη ελεύθερων χώρων και το «πνίξιμο» της γειτονιάς μας μάς αφορά όλους και όχι μόνο όσους ζουν γύρω από τις γραμμές.

Νέζης Δημήτρης

Το "ανακάλυψα" στο αρχείο μου.

Προς:

• Δήμαρχο Αθηναίων κ. Ντόρα Μπακογιάννη
• Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Αθηναίων
• Αντιδήμαρχο Τεχνικών Υπηρεσιών Δήμου Αθηναίων
• Πρόεδρος ΟΝΑ κ. Νίκος Απέργη
• Πρόεδρο 4^ου Διαμερίσματος Δήμου Αθηναίων και Διαμερισματικό Συμβούλιο - Δημοτικές Παρατάξεις

Όπως γνωρίζετε, ο χώρος των εργοστασίων Βότρυς και Κοροπούλη είναι ο μόνος ελεύθερος που έχει παραμείνει στην περιοχή, μετά από την έντονη και αλόγιστη ανοικοδόμηση των τελευταίων χρόνων λόγω του ΜΕΤΡΟ.

Ο χώρος του εργοστασίου Βότρυς έχει αγοραστεί από τον ΟΣΚ (αριθμός απόφασης μεταγραφής επισυνάπτεται), για την ανέγερση του 9^ου ΤΕΕ Αθηνών, το οποίο για πέμπτη συνεχή χρονιά στεγάζεται σε κοντέϊνερς. Πρόκειται για μια πολύ σημαντική νίκη τόσο των κατοίκων, όσο και του Διαμερισματικού Συμβουλίου το 2003 που με τους αγώνες τους ανέδειξαν το πρόβλημα.

Ακόμα, η σοβαρή προσπάθεια, η μελέτη και η τεκμηρίωση της ιστορικής σπουδαιότητας του εργ. Βότρυς που διεξήχθηκε από τους μαθητές και καθηγητές της Περιβαλλοντικής Ομάδας του 9^ου ΤΕΕ , οδήγησε στο χαρακτηρισμό του σαν διατηρητέο κτίριο με απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού (την υπ' αριθμόν ΥΠΠΟ/ΔΝΣΚΑ/Γ/829/60707/1453, αρ.ΦΕΚ 1289/Β/23-08-2004). Παράλληλα έχει εκδοθεί οικοδομική άδεια κατεδαφίσεως όλων των υπαρχόντων μεταλλικών στεγάστρων (υπ' αριθμόν 187/22-11-2004) και σχετική οικοδομική άδεια για την περίφραξη του χώρου (192/10-12-2004).

Δυστυχώς όμως, το ακριβώς διπλανό εργοστάσιο Κοροπούλη, ενώ είχε χαρακτηριστεί ως χώρος κοινόχρηστος (επισυνάπτουμε σχετικό έγγραφο) και είχε δεσμευθεί από το Δήμο Αθηναίων, ξαφνικά μαθαίνουμε ότι αποδεσμεύτηκε και περιέρχεται στα χέρια του επιχειρηματία Μπατατούδη με κίνδυνο να χτιστούν εκεί πολυώροφα κτίρια και να υποβαθμιστεί κι άλλο η ζωή μας. Αναλογιστείτε, δίπλα στο χώρο του μελλοντικού σχολείου και του διατηρητέου-πολιτιστικού κέντρου που οραματιζόμαστε, ποια ιδιωτική επιχειρηματική δραστηριότητα επιτρέπεται να παρεμβαίνει και σε ποια κατεύθυνση;

Ακόμη, η εταιρία ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ δέσμευσε 178 περίπου στρέμματα στην περιοχή, υποσχόμενη αντισταθμιστικά οφέλη σε πράσινο. Αντί αυτού, ό,τι έχει απελευθερωθεί σε γη, (περίπου 80 στρέμματα), μετατράπηκε με πολύ γοργούς ρυθμούς σε τεράστιες πολυκατοικίες. Δέντρα κόβονται συνεχώς, πεζοδρόμια καταπατούνται, χιλιάδες αυτοκίνητα παρκάρονται άναρχα από ανθρώπους άλλων περιοχών που χρησιμοποιούν το Μετρό και τελικά η καθημερινή μας κίνηση στην περιοχή κατάντησε επικίνδυνη για τη σωματική υγεία τη δική μας αλλά και των παιδιών μας.

Δεν υπάρχει ούτε μια πλατεία, ούτε ένα πάρκο, κανένας δημόσιος χώρος για μας τους κατοίκους. Δεν είναι δυνατόν να μην αναγνωρίζετε αυτό το τεράστιο πρόβλημα ζωής και να αφήσετε να χαθούν τα 4.5 στρέμματα του εργ. Κοροπούλη για ιδιωτικά συμφέροντα. Πόσο ακόμα πλούσιος πρέπει να γίνει ο κ. Μπατατούδης ;

Ζητάμε από τη Δήμαρχο κ. Ντόρα Μπακογιάννη και το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων, να (ξανά)χαρακτηρίσουν άμεσα το χώρο του εγκαταλειμμένου εργοστασίου Κοροπούλη, σα χώρο Πολιτισμού,Αθλητισμού και πρασίνου. Πρέπει να πάρετε θέση για να σταματήσει αυτό το έγκλημα εις βάρος μας που μεθοδεύεται χρόνια ολόκληρα.

Τα Σεπόλια εκπέμπουν SOS! Δεν υπάρχουν περιθώρια να χαθεί αυτή η μοναδική ευκαιρία για την περιοχή μας.

Το χρωστάμε στα παιδιά που μεγαλώνουμε και στους νέους μαθητές που θέλουν ένα ανθρώπινο περιβάλλον για να αναπτύξουν τις δραστηριότητες και την προσωπικότητά τους.

Το χρωστάτε στους πολίτες των οποίων τα συμφέροντα εκπροσωπείτε και στα χρόνια που έρχονται όπου ο καθένας θα κριθεί για το έργο και την κοινωνική του προσφορά.

ΑΘΗΝΑ, 21-2-05